Doprecyzowując:

Czy wierzysz, że zmiana z homo na hetero jest możliwa? Zmiana za pomocą: łaski i miłosierdzia Pana Boga, psychoterapii lub innego sposobu.

BARDZO PROSZĘ O KRÓTKIE ODPOWIEDZI: TAK lub NIE

Zachęcam serdecznie do brania czynnego udziału.
Dziękuję, ruszamy !!!

W moim przypadku - ta schiza w kierunku bi jest tylko gdy jestem na tzw. "głodzie", tzn., gdy moja małżonka odstawia mnie na wiele dni.
Ale, gdy tylko jesteśmy razem, to jestem na "właściwych torach", potępiając ostro wszelkie odstępstwa od zdrowych zasad moralnych. Myślę, że nie jeden tak ma...
Co zaś do wrodzonej orientacji - no cóż...
Cuda się zdarzają.
Ale to jakby wyjątki od reguły.
Sporo osób żyje w normalnych związkach, bo takie mamy czasy, że na coming out się tylko traci, nie zyskuje. Więc żyją homo w relacji hetero, często i gęsto męczą się, ale wybierają to, bo to jest bezpieczniejsze rozwiązanie. Na coming out za dużo się traci, zwłaszcza w społeczeństwach tradycyjnych, konserwatywnych.
Pozdr.

z homo na hetero nie,
ew z homo na bi,
modlitwa pomaga nam żyć w czystości seksualnej wobec facetów ale nie jest w stanie przekierować naszego popędu ku kobietom.
zresztą wszyscy jesteśmy stworzeniami Bożymi, więc skoro On stworzył nas właśnie takich to czemu miałby teraz nas zmieniać? Bo my malutcy tego chcemy????

Z naukowego punktu widzenia biseksualizm nie jest fazą pośrednią, ale orientacją. To nie jest tak, że jest się biseksualnym w trakcie abstynencji seksualnej, a jak jest współżycie, to jest się hetero lub homo. Biseksualnym się po prostu jest, a to, czy współżyje się (nie tylko seksualnie) z osobami tej samej płci lub przeciwnej płci, to świadomy wybór osoby biseksualnej.

Z naukowego punktu widzenia żaden psycholog, psychiatra, seksuolog i żaden inny specjalista nie zdecyduje się na terapię zmiany orientacji. Można leczyć kompleksy, lęk, uprzedzenia i zranienia, ale samej orientacji nie można już zmienić. Orientacja jest ustalona po wieku dorastania i później nie podlega zmianom.

Co do cudu zmiany orientacji - w sferze wiary wszystko jest możliwe.

Zgadzam się ze Zbyszkiem. Z własnych doświadczeń strasznej szarpaniny nad zmianą orientacji sądzę, że jest to coś, co wzrasta od młodości i "wrasta" w bardzo złożony sposób w konstrukcję psychiki/emocji człowieka i raczej przy "wyrywaniu" tego narobi się więcej szkód, rozwali człowieka od środka i być może już zupełnie nie poskłada.
Zapewne u niektórych osób jest jakaś szansa, może u nich ta konstrukcja nieco inaczej wygląda, ale przypuszczam, że to raczej wyjątki.

Cuda, zdarzają się, ale tak jak w Biblii, Jezus nie uleczył wszystkich chorych ówczesnego świata, tylko wybrane osoby. Żyć i planować życie na "upartym" założeniu, że cud musi się zdarzyć, byłoby nierozsądne (zdaje mi się, że chyba i w oczach Boga).

Czyli moja odp.: w znaczącej większości przypadków - Nie

Myślę, że zmiana jest możliwa, ale być może nie tak jak sobie to potocznie wyobrażamy, myślę, że to jest nasz błąd w perspektywie, w pojmowaniu, bo kiedy mówimy "zmiana" wydaje nam się, że przestanie nas pociągać ta sama płeć, i przestaniemy czuć pożądanie, głębokie egzystencjonalne pragnienie, a zaczniemy, czyć je do płci przeciwnej. Mam doświadczenie pracy w programie "12 kroków dla chrześcijan" i wiem, choć jeszcze tego nie doświadczyłam, ale widziałam i widzę jak doświadczyli tego inni, że odpowiedzią na różne ludzkie głody, uzależnienia, konflikty wewnętrze, braki i poranienia niezależnie w jakiej materii jest uznanie swojej bezsilności, odrzucenie kontroli, tylko po to, aby doświadczyć "siły wyższej" - niezasłużonej, głębokiej i kojącej Bożej miłości, która leczy rany i nasyca. Bóg mówi: "Pociągnąłem ich ludzkimi więzami, a były to więzy miłości. Byłem dla nich jak ten, co podnosi do swego policzka niemowlę – schyliłem się ku niemu i nakarmiłem go." Wydaj mi si, że nie chodzi o to, aby się wyleczyć z homoseksualizmu, ale, aby się dać nakarmić Bogu, który schyla się do mnie jak do niemowlęcia i który może uciszyć moje wieloletnie głody, moje głody egzytencjonalne, moje głody które stały się tak głębokie, że wrosły we mnie i stały się częścią mojej tożsamości. Jezus powiedział przy studni do Samarytanki- kobiety, która próbowała nasycić swój głód w licznych związkach, ale nigdzie nie znalazła nasycenia. "Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu." Mnie bardzo poruszyło poniższe świadectwo zatytułowane "Doświadczenie Bożej Miłości zmieniające życie" https://www.youtube.com/watch?v=DzwezBsEqYY
W programie "12 kroków dla chrześcijan" podstawą jest wyjście z fałszywego obrazu Boga, a by doświadczyć miłości z której można czerpać, miłości która zmienia. Tomasz a Kempis mówi o niebie jako miejscu zjednoczenia z Chrystusem "tam całe twoje pożądanie zaspokoi się i wypełni po brzegi" wierzę, że takiej miłości Chrystusa można doświadczyć już tu na ziemii. Znam ludzi którzy jej doświadczyli. Nie wierzę w żadną inną zmianę. Żadna terapia reparatywna Ci tego nie da, tego nie da się wypracować techniką terapeutyczną. Ale może być tak, że jakaś forma terpapii np. dla DDA, DDD czy innej będzie dla Ciebie miejscem dośwadczania Bożej miłości w konkretnych ranach Twojego życa. Patrząc na to z tej perspektywy traci swoje znaczenie pytanie: czy zmiana jest możliwa tylko w przypadku bi, abo jakiegoś specjalnie uwarunkowanego rodzaju homoseksualizmu, ponieważ "co niemożliwe jest u ludzi możliwe jest u Boga" . Dlatego też pozwolę sobie wkleić krótką wypowiedź Andrew Comiskey https://www.youtube.com/watch?v=31nQSTRn-ag i https://www.youtube.com/watch?v=gXX7GIW8_DI założyciela "Strumieni Życia". We wrześniu wybieram się kolejny raz na trzy-weekendową sesję programu "In the beginning", z wielkimi nadziejami, bo podczas mojej pierwsze takiej sesji dostałam dużo prezentów od Boga. Chociaż autorem programu jest człowiek z doświadczeniami homoseksualnymi, to nie jest to broń Boże program reparatywny, a uczestnicy jedynie w niewielkim procencie to osoby homoseksualne, ale raczej ludzi którzy zmagają się z różnymi ranami zwłaszcza tymi, które są związane z relacjami z matką, ojcem, rodzeństwem i rówieśnikami i chcą zostawić je Chrystusowa pod Krzyżem, aby odejść wolnymi. Chociaż Bóg dał mi dużo i od wielu rzeczy mnie uwolnił, to jednak jeszcze nie doświadczyłam takiej Miłości. Jak to się stanie dam wam znać, bo wierzę, że w końcu przytrafi się to również i mnie. A póki co na "12 krokach" dostałam takie zadanie: "Zgodzić się na to, że nie potrafię zrobić nic, aby poczuć miłość Pana Boga, a w szczególności, że nie potrafię na tą miłość zasłużyć. Robić tylko to co pozwala zaakceptować, że nie potrafię tego zrobić. Usiąść i dać się niezasłużenie pokochać przez Boga".
Moja odpowiedź: TAK, choć może nie koniecznie tak jak sobie wyobrażamy efekt końcowy

Przepraszam, za taką długą wypowiedź, ale dopiero pod koniec mojego wywodu przeczytałam, że chodzi o "krótką wypowiedź"

Nie wierzę, że jest możliwa w ogólnym ujęciu. To nie zmienia faktu, że pojedyncze zmiany orientacji na hetero są możliwe dzięki bożej łasce.
Tak to jest w życiu, że to co otrzymujemy od Boga ma swój cel. Często poznamy go dopiero po śmierci.
Jeśli ktoś ma się zmienić to się zmieni, jeśli nie to żadna terapia świata mu nie pomoże i powinien się z tym pogodzić i to przyjąć.
Pewnych rzeczy nie możemy zmienić.
Osoby niepełnosprawne fizycznie też pewnych rzeczy nie przeskoczą. Muszą je zaakceptować

TL:DR - jeśli ktoś wierzy w zmianę to niech próbuje się zmienić, może w jego przypadku Bóg miał taki plan. Jeśli ktoś tego nie czuje to niech się nie zadręcza i zaufa.

By nie było, ja nigdy w żadnym momencie (poza krótkim epizodem w gimnazjum, gdzie przy pomocy porno hetero chciałem się zmienić) nie myślałem i nie przyjmowałem możliwości zmiany. Nawet o to nie prosiłem Boga.

Ci, którzy tak bardzo chcą zmiany, myślą, że po zmianie ich życie pełne będzie szczęścia, miłości, seksu bez grzechu i rodziny. Przepraszam, seks bez grzechu na 1szym miejscu.

Myslę, że gdyby seks bez ślubu, seks homoseksualny nie był grzechem to nikt z Was nie chciałby zmiany na hetero.

A co jeśli tak nie będzie, jeśli nie będzie tego wymarzonego zycia, dla którego tracicie czas na myślenie o zmianie orientacji. Kolejna depresja i żale do życia, do Boga, do siebie samego?
Czy każda osoba hetero ma rodzinę, dzieci i jest szczęsliwa?
A co jeśli Wasze nadzieje na szczęście w hetero się nie spełnią?
Co wtedy?
A co jeśli po kilkunastu, kilkudziesięciu latach walki z homo i życiu w ułudzie zobaczycie na co straciliście czas...

Przed 10 laty chodziłem na terapię "w nurcie chrześcijańskim", która w rzeczywistości była terapią reparatywną. Od łągodnych stanów depresyjnych z którymi poszedłem na terapię przeszło w psychozę maniakalną z finałem w szpitalu. Nie polecam za wszelką cenę dążyć do zmiany, co innego trwanie w otwartości na Bożą łaskę.

A w temacie idealnie i na czasie (może ktoś nie trafił):
https://www.youtube.com/watch?v=Klfj_jMB5S8

Ooo... Śmieszny dziadzio , ale na poziomie