może ktoś mi napisać jak radzić sobie z pokusami, bo mam dużą pokuse na chłopaka

Cześć.
Modlitwa. A po za tym jakby to ująć "tabela zysków i strat robiona w głowie".
Jak mnie jakieś myśli nachodzą to robię sobie takie porównanie co mogę zyskać i co mogę stracić, Zawsze znajduję więcej powodów na nie - żeby nic w tym kierunku nie robić.
Wiem, że jeżeli sam bym zaczął szukać takich kontaktów to bym z tego "bagna" sam się już nie wydostał.

Wyjawienie pokusy na spowiedzi. Tak radzi św. Ignacy Loyola w swoich regułach. Wszystkie pokusy, myśli, niepewności powinny być ujawniane na spowiedzi albo kierownikowi duchowemu.

Wiki ciekawe jest to co napisałaś.
Dzięki temu, że powiem o tych pokusach te pokusy będą mniejsze lub ich nie będzie wcale?
Bo tak się zastanawiam, czy pokusa, myśl to grzech jeżeli jej nie realizujemy?

jak sobie radzić?
do pewnego stopnia/czasu działa modlitwa ale jeśli przebywamy w seksistowskim otoczeniu gdzie wszystko ocieka seksem łatwo o upadek.
Dlatego ważne też jest otoczenie i zajęcie czasu wolnego czymś pożytecznym czy związanym z Bogiem bo w końcu upadamy tak że Ksiądz zamiast dać nam rozgrzeszenie wysyła nas do ośrodka na leczenie

nie pisałam o spowiadaniu się z tego, ale o rozmowie ze spowiednikiem o tym, ze są takie pokusy. To zupełnie co innego.
Każda pokusa powinna być wyjawiona. Poczytaj moze o regułach świętego Ignacego Loyloi. On o tym pisał, żeby o każdej pokusie, mysli, która nie daje spokoju rozmawiać ze spowiednikiem ,albo kierownikiem duchowym.
Myslę też, ze mogłaby pomóc rozmowa z psychologiem.

Co do spowiednika to popytaj się chłopaków o takiego, który nie wysyła na leczenie.

Czyli powinienem pogadać se swoim spowiednikiem?

Bardzo ważne jest to, aby nie skupiać się na pokusie, nie mysleć ciągle o tym, a żeby to zrobić trzeba zając sie czymś innym.

Polecam seminarium eksternistyczne
https://odnowa.jezuici.pl/rekolekcje/seminarium

Rekolekcje ignacjańskie
https://odnowa.jezuici.pl/rekolekcje/ignacjanskie

Kanał Mocnych na Youtube z nagraniami z mszy św, z konferencjami, rozważaniami.
https://www.youtube.com/user/JezuiciLodz

Rekolekcje REO, pewnie w Szczecine coś też się znajdzie.


To, że jesteśmy homoseksualni nie oznacza, że mamy żyć ciagle tą świadomością od rana do wieczora i w nocy też. Orientacja seksualna nie określa nas jako całości, ale zdolnośc do wchodzenia w okreslone relacje.
Sfera seksualna nie może rządzić człowiekiem.

Polecam też ksiązki o. Anselma Gruna
do kupienia w księgarniach internetowych, na allegro i w antykwariatach internetowych a może są też w bibliotekach czy to miejskich czy parafialnych.

I nie zrażać się, gdy ktoś będzie wysyłał na na leczenie, np. spowiednik, trzeba szukać do skutku, aż znajdzie się dobrego spowiednika.
Poza tym jak wyjdzie się ze sfery grzechu związanego z grzesznymi zachowaniami homoseksualnymi to i nie będzie ten temat poruszany na spowiedzi, czego wszystkim życzę:)

czyli mam biegać od kościoła do kościoła, od konfesjonału do konfesjonału aż znajde głuchego Księdza albo takie z olewczym podejściem którzy dadzą mi rozgrzeszenie ale nie nauke?

Dziękuję za pożyteczną informację, Na pewno skorzystam i zapoznam się z tym.
Wiki zgadzam się z Tobą tylko czasami z tymi myślami człowiek potraf się bić cały czas. Ale wiem ze warto

Co robić czuje się samotny nie mam z kim pogadać wyzalić się Poszukać wsparcie a już mi brakuje sił do walki nie wiem co zrobić w którą stronę się obrócić

Ha ha, dobre...ksiądz, który nie każe isć sie leczyć jest głupi i głuchy. Konradek, co Ty pieprzysz chłopie

Poszukaj dobrego terapeuty, raz w tygodniu będziesz miał wysłuchanie, a jak pójdziesz na psychoanalizę to i 2-4 razy;)

Czy ja nie napisałam propozycji? Wybór nalezy do Ciebie. Siedzieć tutaj i pisac w kółko o tym samym albo zrobic coś i potem podzielić siez nami tutaj swoimi przemysleniami.

Ja Wam napisałam to co mi pomogło, a co z tym zrobicie to już Wasza sprawa, Wasz ból, cierpienie i narzekanie.

Weźcie się do roboty, jeżeli nie dla siebie, to chociażby po to, aby potem pomóc osobom w podobnej sytuacji!!!!!!!

czemu nagle poczułem się jak na lewacko feministyczno opozycyjnym forum, zero argumentów tylko atak . . .
po pierwsze przeczytaj ze zrozumieniem mój wpis, nie mówie że przygłuchy Ksiądz czy taki z olewczym podjściem nie każe mi się leczyć tylko że da mi rozgrzeszenie bo nie usłyszy czy cos.
pozatym nie napisałem że szukam głupiego Księdza czy takowego unikam.
Nie raz już byłem u spowiedzi i tylko raz, ten ostatni raz, usłyszałem, że mam się leczyć . . .

Ciekawe że słowa "co ty pieprzysz" (padające w filmach puszczanych przed 23 więc w pewien sposób dopuszczalne choć nieeleganckie) skojarzyły Ci się z feminizmem i lewactwem
Doszło tu do nieporozumienia. Ja też źle zrozumiałem Twoje Konradzie słowa, dlatego dobrze że wyjaśniłeś, że nie to miałeś na myśli.

Jak już się odezwałem to wyrażę wątpliwość, czy z pokusami trzeba cokolwiek robić. Jeśli założyć za prawdziwe to że homoseksualność jest czymś normalnym (a tak uważa świat nauki, myślę że zdecydowana większość tutaj obecnych i inni ludzie bonum voluntatis), to normalne będą chętki na chłopaków. Tak jak czymś naturalnym jest to, że podoba się jakaś dziewczyna chłopakowi heteroseksualnemu, nawet klerykowi czy postulantowi. I w tę stronę bym szedł. Żeby traktować to jako normalne, że ulicą idzie ciasteczko i ja myślę sobie: o, jaki przystojniak. I tyle - naturalna reakcja organizmu. Bowiem u mnie było tak, że nie pozwalałem sobie na te naturalne odruchy serca i psychiki, traktowałem jako niedposzczalne a potem skumulowane musiałem rozładowywać. Nie było walki z pokusą - było błogie jej się poddanie kiedy nadszedł skrajny moment.

Mi zawsze pomaga pomyślenie sobie co czułby chłop odmiennej niż moja orientacji, kiedy by zobaczył ładną kobietę. Dojrzały nie ucieka przecież przed tym że mu się jakaś podoba ale też nie podtrzymuje w sobie jej obrazu w głowie, zwłaszcza gdy jest on w związku, w małżeństwie, albo ślubował celibat czy czystość.

Oj nie odpowiadam za czyjeś skojarzenia.

I zapomniałam, że tu same idealne towarzystwo, które nie wypowiada tego typu słów.
i jakby nie te posty świadczące o tym, że jednak upadamy i grzeszymy, to bym pomyślała, że jestem w raju i to tym, przed upadkiem Adama i Ewy;)
Tylko tematyka tego forum jakaś taka nie z raju a dla niektórych to nawet nie z tego świata;) A uczynki....to już sami wiecie...

Ja z pokusami walczę jak z każdym atakiem demona, czyli różaniec i egzorcyzm do prywatnego odmawiania. Kiedy jednak jest to pożądliwość ciała to powierzam Jezusowi w modlitwie

Co prawda, dużo już tu powiedziano na ten temat, ale chciałbym przytoczyć dwa apoftegmaty (anegdoty) związane z Ojcami Pustyni, a w tym przypadku z jedną z Matek:

Opowiadano o amma [czyli pustelnicy, do której zwracano się "matko"] Sarze, że przez trzydzieści lat dręczył ją duch nieczystości. Nigdy jednak nie prosiła, by opuściła ją ta walka, lecz modliła się tylko tak: "Panie daj mi męstwo".
2 Apo V,11

Powiadano także o niej [o amma Sarze], że kiedyś tenże sam demon nieczystości zaatakował o wiele gwałtowniej, podsuwając jej na myśl marności światowe. Ona jednak nie oderwała duszy od bojaźni Bożej i od umartwionego sposobu życia. Weszła pewnego razu na łoże, by modlić się i ukazał się jej duch nieczystości w sposób cielesny i rzekł do niej: "Zwyciężyłaś mnie, Saro". Ona odpowiedziała na to: "Nie ja cię pokonałam, lecz Pan mój, Chrystus".
2 Apo V,12

Myślę, że te dwie rzeczy: modlitwa i staranie się by myśli nieczyste nie odrywały nas od naszego życia codziennego (lub zastępowanie ich innymi), są bardzo pomocne i skuteczne. Musimy tylko pamiętać, że naszą siłą nie pokonamy Złego, to możemy zrobić tylko mocą Chrystusa, który nie chce naszego potępienia, lecz nas usprawiedliwia Swoją Krwią przed Ojcem.

modlitwa lekiem na wszystko

Modlitwa i praca jest lekiem na pokusy. Sama modlitwa nie załatwi wszystkich spraw. Wysiłek fizyczny jest dobry na pokusy.

i poznanie swoich słabych stron, zranień, potrzeb

Z pokusą... jak z osą, która brzęczy koło ucha; trzeba zachować spokój, nie próbować ją odpędzać, nie prowokować... polata, pobrzęczy... i po chwili odleci. Sporo w tym prawdy. Pokus nie należy się lękać; były, są i będą stałym elementem naszego życia, niezależnie od naszej woli. Nie można ich jednak świadomie prowokować.